Jestem studentką warszawskiego MISHu, gdzie zajęcia mam przede wszystkim na hungarystyce, ale gdzieś w tle przewija się psychologia, etnologia i polonistyka. Mam obsesję na punkcie języków - teraz oprócz węgierskiego uczę się fińskiego i francuskiego; jestem w stanie się porozumieć całkiem nieźle po niemiecku, trochę gorzej po rosyjsku a w liceum miałam niezbyt udaną przygodę z hiszpańskim. Od czasu do czasu coś mnie nachodzi i próbuję się uczyć walijskiego albo staroangielskiego.

Poza tym kocham góry i próbuję spędzać tam jak najwięcej czasu (trochę z tym trudno, bo jak wiadomo z Warszawy w taki Beskid Niski jest prawie dwanaście godzin pociągiem). Skończyłam kurs przewodnicki (po którym zostało mi niezdrowe zainteresowanie drewnianą architekturą sakralną i ikonami) i należę do Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich.

Kiedy nie ma mnie w górach, jestem szczęśliwa tylko jeśli mam gdzieś w pobliżu książkę. Czytuję bardzo różne rzeczy, ale przede wszystkim fantastykę i literaturę angielską.
Ostatnio zaczęłam się uczyć tańca irlandzkiego. Gdyby ktoś miał okazję kiedyś próbować ostrzegam: zastanów się, to wciąga!

Aha, gdyby ktoś zgadł od jakiego pisarza - i z jakiej książki - pożyczyłam tytuł strony, stawiam kawę albo lody. Znajomym prawdziwą, nieznajomym wirtualną ;)

Krysia